© 2003
Het Institut Belge des Hautes Etudes Bouddhiques, waarvan de activiteiten de laatste jaren wat verwaterd was, heeft die periode van somnolentie weer goedgemaakt door in het prestigieuze kader van het Kasteel van Mariemont, bij La Louvière, ter gelegenheid van Vesak, het grote feest in de Theravādā-traditie, een huldiging aan de Boeddha te brengen.
Het begon met een plechtige bloemenhulde aan de Dai Butsu die in een prachtige omlijsting van licht- en donkergroen op korte afstand van het museum opgesteld staat. Kostelijke kransen, maar ook bescheiden kinderboeketjes van veldbloemen werden onze Meester aangeboden. Maar de regen kletste neer en het vervolg van de hulde moest onder het dak van het Museum doorgaan.
In zijn inleidend woord, onderstreepte J. Leroy, ondervoorzitter van het Institut, dat het de eerste maal was in de prille geschiedenis van het Boeddhisme in België dat de diverse scholen in ware Boeddhistische geest aan deze dag deelnamen.
Daarop zette Therāvāda-monnik Meas Yang de betekenis van deze dag uiteen. Spreker is een Cambodjaanse zestiger; vóór 2 jaar werd hij met zijn gezin uit Cambodja verdreven. Amper zes maand geleden werd hij geordineerd. Meas Yang sprak over de traditie die wil dat op éénzelfde dag de geboorte, de verlichting en het sterven van de Boeddha gevierd worden. Voorts wees hij op de brede verdraagzaamheid eigen aan alle scholen van het Boeddhisme.
Na hem sprak op de hem gekende pittige, vlotte wijze de Tibetaanse Lama Akong Pimpoche. Uit de actualiteit van deze Boeddhahuldiging, uit de stand van de beelden en bronzen in het museumpark, ja uit de neervallende regen puurde hij de rijpe wijsheid van de Kagyupa-school. De overtalrijke aanwezigen ervoeren diep de glimlachende inslag van deze speech.
Gemyo Dotai (Eug. Buelens) van de Brusselse Soto-Zen Gemeenschap, wijdde het publiek meteen concreet in de praktijk van zazen in. Ook hij wist vast te stellen hoe verheugend het is te zien hoe de uiteenlopende scholen en methodes van het Boeddhisme echt eensgezind zijn in de beleving van de Leer van de Boeddha.
Hetzelfde thema werd hernomen voor de Jōdo-Shin-shū door A. Peel, die bovendien ook wees op de alomvattendheid van de Liefde van Amida, voor allen, zeker voor zondaars en onwetenden.
Het tijdschema voorzag vervolgens een geleid bezoek aan de Oosterse verzameling van het Museum, maar gezien de overvloedige en echt onvoorzienbare publieke belangstelling, moesten er twee rondgangen ingelegd worden.
‘s Namiddags werden twee films afgedraaid: de eerste, inhoudelijk en vormelijk wat stuntelig, over de kunstverzamelingen van het Tai-Pai museum op Taiwan (Formosa); de andere, meer getuigend van begrip voor het (dankbare) onderwerp en voor cinematografische vormgeving en uitdrukking, was gewijd aan de Horyuji-Tempel te Nara (Japan).
Na deze heerlijke dag te Mariemont, werd nog een hele tijd gezellig nagepraat op een fijne thee-fuif aangeboden in het Tibetaanse Centrum Karma Shedrup Gyamtso Ling te Brussel.
Een memorabele Boeddha-dag, waarvoor we uit ganser harte dankbaar moeten zijn aan het beslist herlevende Institut Belge des Hautes Etudes Bouddhiques en de heren Beautrix en Leroy. Een speciale proficiat voor Jean Ricard die de organisatie van de manifestatie op zich genomen had.
|
|
|
|
|
|
Ekō 2 |
|
|
|
|
|
|
Nationale Dag van het Boeddhisme |
|
© 2003 |
info-at-jikoji.com | ||||
| home |