Tussen Zomer En Winter

De zomer was lang niet zo zonnig als zomers normaal dienen te zijn; reeds nu, midden september, zitten de boerenzwaluwen in dichte rijen op de elektriciteits- en telefoondraden. Het volksgebruik zegt dat de winter dan vroeg, lang en streng zal zijn.

Op 21 september vierden we O-Higan, het herfstfeest, waarin we speciale aandacht besteden aan de vergankelijkheid der dingen. Een afgevallen blad, de laatste zwaar-ruikende bloemen, de westenwind die tussen buien en opklaringen de spinnedraden doet dansen…

Voor ons wordt het een belangrijke herfst. In het jonge bestaan van Jikō-ji, onze Tempel van het Licht van Mededogen, beslist een van de belangrijkste zelfs.

Het wordt immers een herfst van breken en bouwen. Na een wat trage aanloop, werden de zaken nu ernstig aangepakt. Alles ligt overhoop, onder gruis en stof. Soms is er geen water; soms geen elektrische stroom; het opbreken van planken maakt het gaan hier en daar riskant; in de gang staan zakken cement, hopen baksteen en tegels, gipsplaten, houten latten. Zozeer dat het nodig bleek enkele avonddiensten af te lasten, iets wat tot nu toe in Jikō-ji nog niet gebeurde…

Elders in Ekō zal wel op dit onderwerp teruggekomen worden, met de voorziene plannen en de onvoorziene noodkreten. Soms lijkt het ons alsof het opzet te groots, te hoogmoedig is. We zijn immers een kleine, onaanzienlijke Shin-gemeenschap met heel beperkte middelen en een onzekere toekomst. Grijpen we niet te hoog met de idee onze tempel uit te bouwen tot een Europees studiecentrum, een ontmoetingsplaats waar ook Boeddhisten van alle horizonten zich moeten thuis gevoelen? We troosten ons met de gedachte dat wie niets onderneemt, wie niets waagt, ook niets realiseert.

Maar het is nu reeds duidelijk dat wij problemen tegemoet gaan die we zonder de Ander-Hulp nooit baas zullen kunnen. Het vertrouwen in de toekomst van Jikō-ji moet gesteund gaan door een onvoorwaardelijk vertrouwen in Amida’s Voortijdelijke Gelofte.

Het is duidelijk dat het niet enkel gaat om financiële of juridische problemen, ook al zien die er nog zo groot uit. Inderdaad: onze “kas” is ten gronde leeg; de bestekken liggen hoger dan de voorziene budgetten; heel wat van hetgeen voorzien was, kan niet uitgevoerd worden.

Er is b.v. het probleem van de tijd. Eind oktober verwachten we de volledige (Japans traditionele) altaaruitrusting die ons geschonken werd.    Er komt dan ook, samen met Prof. Yamasaki, voorzitter van IABC en drijfkracht van de Jikō-ji-sponsors, een schrijnwerker-meubelmaker om alles zoals het hoort te monteren. Maar dat veronderstelt dat de basisuitrusting, het eigenlijke aannemerswerk plus schuren, schilderen, lakken, schoonmaken ook achter de rug zijn.

En spreken we niet eens van de problemen van administratieve en fiscale aard…

Zelfs een heuglijke inspanning als het uitbouwen van een Shin-tempel in Europa draagt bij tot het scherpe beleven van de Eerste Edele Waarheid: dat alle bestaande aan lijden onderworpen is…

En als Jikō-ji bruikbaar en operationeel geworden is, dan moeten we denken aan de heel nabije toekomst, want de Jōdo-Shinshū wereld verwacht van zijn Antwerpse, Vlaamse, Europese Tempel dat hij in de loop van de volgende zomer het hoofd zal kunnen bieden aan een trits van belangrijke evenementen:

1 De plechtige herinhuldiging van Jikō-ji;
2 de Vierde Europese Shin Conferentie;
3 het eerste mini-congres van de Europese tak van I.A.S.B.S.

Deze drie gebeurtenissen worden aansluitend voorzien. Naar het schijnt, zou het ditmaal onze Hoofdabt Go-Monshu Koshin Ohtani zelf zijn die zijn eerste Europese reis zal besteden aan Antwerpen, zowel voor de plechtige inhuldiging van de hernieuwde tempel als voor de Conferentie.

De vierde Europese Conferentie was oorspronkelijk voor Berlijn gepland, maar om de diverse gebeurtenissen te groeperen, werd Antwerpen gevraagd ook de Conferentie te organiseren.

Op de jongste algemene bestuursvergadering van I.A.S.B.S. werd besloten dat het ritme van de tweejaarlijkse internationale Conferentie zou aangehouden worden, maar dat in de alternerende jaren de diverse continentale takken (grosso modo Azië, Amerika en Europa) bij wijze van test “mini-conferenties” zouden beleggen. Vermits Shitoku “representative” voor Europa is, werd gesuggereerd dat hij, als het ware in één moeite door en aanleunend bij de Shin-Conferentie, meteen ook die eerste Europese “mini” in Antwerpen zou houden.

Om deze drie manifestaties zo vlot mogelijk te doen verlopen, zullen er heel wat handen uit heel wat mouwen moeten gestoken worden…

Zodra een nadere datum gekend is, kan met de organisatie begonnen worden. Ondertussen staat het Centrum open voor suggesties en aanbiedingen van medewerking.

Zo zien we het dus gebeuren: tussen de voorbije zomer en de nakende winter dient Jikō-ji zijn nieuwe kleed netjes aan te passen.

En tussen de nakende winter en de komende zomer moet Jikō-ji zijn nieuwe gestalte waar maken en zijn concrete vorm realiseren: een veelvuldig knooppunt worden voor geheel de Shinboeddhistische beweging in Europa, maar ook trefplaats voor de meest diverse Boeddhistische gedachtenstromingen.

Moge Jikō-ji de infrastructuur worden waarop de heilsleer van de Ander-Kracht Nembutsu, gebaseerd op de leer van de Indiër Gautama Shakyamuni en gepredikt door de Japanner Shinran Shōnin volgens de transmissie van zeven patriarchen uit Indië, China en Japan, nu ook Europees zal kunnen uitgebouwd worden.

NAMU AMIDA BUTSU

					Ekō 31
jikōji - 慈光寺			© 2003		info-at-jikoji.com