Editoriaal

Bijna anderhalf jaar bleef Ekō weg en vele vrienden hebben eraan getwijfeld of ons tijdschriftje ooit nog wel zou herverschijnen.

Sommigen dachten dat het verdwijnen van Ekō het teken was van neergang of ondergang van ons Centrum voor Shin-Boeddhisme en meteen ook van onze Tempel van het Licht van Mededogen. Maar niets was minder waar. Het is juist door de uitbreiding van onze activiteiten dat het Centrum zich verplicht voelde haar werking te herstructureren, van een ‘éénmanszaak’ af te stappen om via teamwerk zich beter te vestigen in de hedendaagsheid.

In Jikōji werd nog wat verbouwd; schoonheidsfouten en misgrepen werden weggewerkt. In stilte werd nagedacht en overwogen in welke zin onze toekomstige activiteiten zouden gaan. Ik ben al onze getrouwen en vrienden dankbaar voor hun medewerking. Mijn gevoelens van vriendschap in de Dharma en van eerbiedige dankbaarheid gaan meer in het bijzonder naar Marcel, Hubert en zijn gezin, Danielle, Denise, Katrien. Gasshō! Hun aansporingen, hun suggesties, hun daadwerkelijke bijdragen, hun enthousiasme zijn de beste waarborgen voor de toekomstige uitbouw van het Reine-Land-Boeddhisme in onze West-Europese maatschappij.

Hier is dus Ekō weer in een nieuw kleedje, met een verruimde staf medewerkers, en met de vaste bedoeling terug de oude regelmaat van publicatie op te nemen. Onze plannen zijn groots, misschien iets te groots: publicaties, voordrachten, retraites, reizen. Tja, allicht zijn onze plannen te groots, maar om de woorden van de Prins van Oranje te parafraseren: het is niet nodig te hopen om te volharden noch te slagen om te ondernemen.

					Ekō 36
jikōji - 慈光寺			© 2004		info-at-jikoji.com