10 Jaar Jikōji

In december 1977 werd door het latere Centrum voor Shin-Boeddhisme in een klein achterlokaal van een Protestantse jeugddienst, gevestigd op de Grote Markt te Antwerpen, een soort shrine-room ingericht, waar aanvankelijk eenmaal per week een eredienst gehouden werd.

Door allerlei omstandigheden bleef het evenwel een uiterst bescheiden en weinig succesvolle poging het Shin-Boeddhisme een zekere bekendheid te geven. Daarbij komt dat door interne troebelingen in de jeugddienst, dra de noodzaak bleek van een eigen vestiging, met betere toegankelijkheid en een ruimere zelfstandigheid.

Deze mogelijkheid werd in het voorjaar 1979 geboden door de welwillendheid van Mevr. Alma Dupont die, ofschoon zelf geen boeddhiste, blijk gaf van een ruime sympathie: ze stelde de tweede bovenverdieping van haar woonst in de Grote Beerstraat 69, zo goed als gratis ter beschikking voor bijeenkomsten en erediensten volgens de Jodo-Shinshu-traditie.

Zo kregen we de beschikking over een dakkamer van zowat 5 bij 3 m, waar we een laag, geïmproviseerd altaar opstelden. Bovendien beschikten we over een lees- en praatkamer en zelfs een keukentje.

Deze vestiging werd op 6 mei 1979 plechtig ingehuldigd in naam van de hoofdabt van de Nishi-Hongwanji tempel te Kyoto, door Rev. Prof. Kakue Miyaji, Ryukoku Kangaku, bijgestaan door Rev. Prof. Hisao Inagaki, en in aanwezigheid van twee Europese Shin-priesters: Rev. Jack Austin uit Groot-Brittannië, en Rev. Jérôme Ducor uit Zwitserland. De nieuwe vestiging kreeg de naam JIKO-JI, wat betekent ‘Tempel van het Licht van Mededogen’, en werd aldus de eerste ‘officiële’ tempel van de Jodo Shinshu in Europa.

In 1980 werd in Jikoji de eerste Europese Shin Conferentie gehouden, waaraan een dertigtal vertegenwoordigers uit diverse Europese landen en Japan deelnamen, onder het voorzitterschap van Ere-Hoofdabt Zenmon Kosho Ohtani. Te dezer gelegenheid had Mevr. Alma Dupont haar hele woonst ter beschikking gesteld.

Tussen 1979 en 1984 kende Jikoji en het Shin-Boeddhisme een stijgende belangstelling. Geleidelijk aan bleek ook de nieuwe behuizing te klein en moest uitgekeken worden naar meer ruimte. Onder de vrienden van Jikoji werd toen de mogelijkheid overwogen van een tempel die volwaardig en als eigendom van het Centrum zou kunnen functioneren. Grootste hinderpaal was hierbij vanzelfsprekend de financiële implicatie, maar dank zij een aanzienlijke schenking van Mevr. Betty Deprez, kon het Centrum voor Shin-Boeddhisme, dat ondertussen de juridische vorm van een v.z.w. (vereniging zonder winstoogmerk) aangenomen had, in het voorjaar van 1985 overgaan tot de aankoop van het pand Pretoriastraat 68, te Berchem-Antwerpen.

Vooraleer kon overgegaan worden tot de vereiste grondige ombouw en vernieuwing van het gebouw, werd de tempelruimte voorlopig op de eerste verdieping ingericht.

De International Association of Buddhist Culture (I.A.B.C.), gevestigd te Kyoto en geanimeerd door Rev. Prof. Shoken Yamasaki, was ondertussen gestart met een imposante ‘fund-raising’ die het mogelijk zou maken, zonder zware schulden, het pand, waarvan sommige delen erg verouderd en vervuild waren, om te zetten in de full-service tempel die Jikoji nu is.

Van juni tot en met oktober 1985 (en zelfs nog later!) werden er muren afgebroken en andere opgetrokken, plafonds verhoogd of verlaagd, daken hersteld; alle elektrische leidingen werden vernieuwd en aangepast aan de jongste veiligheidsvoorschriften; de gas- en water leidingen werden waar nodig verlegd en vernieuwd; in alle lokalen kwamen gaskachels en het vereiste meubilair.

Het altaarmeubilair werd ons door I.A.B.C. geschonken en ter plaatse geïnstalleerd door de leverancier, de Heer Kitagawa. Het fraaie Amida-beeld werd door beeldhouwer Eri speciaal voor Jikoji gesneden; het is een schenking van de Heer Yehan Numata, bezieler van de Bukkyo Dendo Kyokai, te Tokyo.

Op 3 november 1985 had dan de plechtige heropening van Jikoji plaats, samen met de dedicatie van het Boeddha-beeld, waarbij Rev. Shoken Yamasaki zelf de liturgie van het “Nieuw Binnenkomen van de Boeddha” voltrok.

In juli 1986 maakte de Europese Shingemeenschap kennis met de tempel en dit ter gelegenheid van een ‘dubbele’ conferentie in Antwerpen: eerst de ‘academische’ conferentie van de Europese tak van de International Association of Shin Buddhist Studies (I.A.S.B.S.), dan, erbij aansluitend, de 4th European Shin Conference, in aanwezigheid weer van Ere-Hoofdabt Zenmon Kosho Ohtani en vertegenwoordigers en sympathisanten uit België, Nederland, Duitse Bondsrepubliek, Oostenrijk, Groot-Brittannië, de USA en Japan. Bovendien waren diverse andere boeddhistische organisaties (Theravada, Zen, Kagyu-pa, Linh-Són) vertegenwoordigd, samen met bedienaars van de Katholieke en Protestantse erediensten.

In de loop van de jongste jaren waren er in Jikoji niet enkel de gebruikelijke bezinnings- en eredienst-bijeenkomsten, waarbij steeds meer bleek hoe hecht de Shingemeenschap is, maar tevens voordrachten en spreekbeurten voor buitenstaanders. Vaak immers komen groepen en verenigingen, ook uit Nederland, Jikoji bezoeken en luisteren naar de Leer van de Boeddha.

De bijeenkomsten zelf zijn talrijker geworden. Sedert enkele jaren worden in cursusvorm belangrijke teksten uit de Shin-literatuur besproken: Shoshinge in 1986-87, Tannisho in 1987-1988 en vanaf oktober 1988 ook Kyogyoshinsho. Voor 1989-1990 wordt bovendien gedacht aan een basiscursus over Boeddhisme voor beginners.

Al deze activiteiten zijn mogelijk door de uitrusting van Jikoji. De fraaie stoel- en bankloze tempelruimte (hondo) in een niet té uitgesproken Japanse stijl, kan plaats bieden aan een 60-tal personen. De bibliotheek, die ook onze ontmoetingskamer is, pakt uit met een 1 100 gespecialiseerde titels. Op de eerste verdieping is er de conferentieruimte, met daarachter het klaslokaal. Vermelden we nog de keuken, het tuintje en hogerop de twee gastenkamers met de nodige faciliteiten.

Maar onontbeerlijk voor Jikoji is, naast de nog onmisbare financiële steun vanuit Japan, voornamelijk van de I.A.B.C., het vertrouwen en de medewerking van diegenen voor wie Jikoji hun tempel is. Wanneer dankbaarheid inderdaad de hoogste Shin-deugd is, hoe dankbaar moeten Jikoji en het Centrum voor Shin-Boeddhisme dan niet zijn voor de talrijke vrienden en sympathisanten, jonge en oude, vrouwen en mannen, leken en priesters, wijzen en dwazen, verren en nabijen, allen verenigd in Namu Amida Butsu.

					Ekō 41
jikōji - 慈光寺			© 2004		info-at-jikoji.com