Jikōji-Nieuws

Yamasaki Sensei

De berichten die we sedert enkele weken uit Kyoto krijgen zijn beslist niet enthousiast over Sensei’s gezondheid.

in Berlijn, juli vorig jaar, nog vol vitaliteit overigens, zei hij ons toch dat dit allicht zijn laatste Europareis zou zijn. Enkele maanden later werd hij door een hartinfarct getroffen, maar tot veler verbazing, herstelde hij wonderbaarlijk vlug. Begin juli dit jaar kwam echter een tweede stroke die heel wat ernstiger bleek. Lichamelijk verlamd en amper tot spreken in staat, liet hij ons toch nog, via een gedicteerd ansicht-kaartje, nogmaals gelukwensen met het succes van Jikoji’s 10de verjaardag en danken voor de hem toegezonden foto. In I.A.B.C., waarvan hij de stuwende kracht was, zit men met de handen in het haar.

Toch durven we hopen dat Yamasaki Sensei er weer bovenop komt. Maar u weet het: alle bestaansvormen zijn door lijden en veranderlijkheid getekend…

Bukkyo Dendo Kyokai

Op 21 juli was Shitoku in Düsseldorf genodigd om zich de visu rekenschap te komen geven van de vooruitgang van de werken. Shitoku is immers Verwaltungsmitglied zowel van de “Deutsch-Japanischer Kulturverein e. V. - Düsseldorf” als van de “Buddhist Promotion Foundation (Europe) e.V. - Düsseldorf”, belast met het door Yehan Numata geplande complex, waarin voorzien zijn enerzijds een “Japanisches Kulturhaus”, anderzijds een boeddhistische tempel (“Eko-ji”), plus twee Japanse tuinen en een kindertuin. De werken, gestart met vertraging wegens administratieve rompslomp, zijn nu reeds flink gevorderd. De betonnen ruwbouw is zo goed als klaar. Timmerlui uit Japan hebben het dak van het Kulturhaus gelegd; daarop werden volgens een Japans ambachtelijk, 300 jaar oud procédé, koperen platen gelegd. Vermoedelijk zal dit gedeelte rond april/mei volgend jaar zo goed als af zijn. Voor de afwerking van de tempel dient waarschijnlijk een heel jaar bijgerekend te worden. Pas wanneer die klaar is, wordt begonnen aan de Japanse tuinen, waarvan één grote met vijver èn waterval, en aan de kindertuin.

We houden de Eko-lezers beslist op de hoogte. Voor lente 90 voorzien we nu al een bezoek van de Antwerpse Jikoji aan de Düsseldorfer Eko-ji.

Nog Bukkyo Dendo Kyokai

Prof. Emer. Gadjin Nagao werd, in opvolging van wijlen Shōchō Hagami. aangesteld als voorzitter van de Buddhist Promotion Foundation. In zijn boodschap tot Jikoji, stelt hij o.m.: “It is truly my fervent wish to devote myself in these activities for the realization of peace and harmony for all mankind.”

Prof. Gadjin Nagao is een wereldvermaard sanskritist en boeddholoog. Shitoku had drie of viermaal het voorrecht hem te ontmoeten; hij kwam diep onder de indruk van deze man, niet enkel om diens uitgebreide eruditie, maar ook om diens warme Shinshu-religiositeit. Nagao legt daarbij een opmerkelijk sterk gevoel van gezonde, d.i. positieve humor aan de dag.

Tannishō

We praten al een hele tijd over een Nederlandse vertaling van Tannishō. Eindelijk, eindelijk zijn we zo ver dat we deze publicatie mogen verwachten voor september of oktober. I.A.B.C. verschafte ons de nodige financiële ruggengraat zodat heel concreet aan deze realisatie kon begonnen worden.

De uitgave bestaat uit een inleiding waarin de eigenheid van Shinrans visie op de Reine-Landlering wordt uiteengezet, plus een verklaring van auteur Yuien-bō’s opzet.

Dan volgt een rijkelijk van nota’s voorziene letterlijke vertaling, een vrijere vertaling, een index en een beperkte bibliografie, plus de Japanse tekst. De prijs zou om en nabij de 450 F komen te liggen.

Herinneren we er ook aan dat ter gelegenheid van Jikoji’s 10de verjaardag, De Simpele Weg ook “Het Reine-Landboeddhisme” heeft uitgebracht (150 F + port).

Boeken en tijdschriften

Bij een reorganisatie van boeken- en tijdschriftenstocks, kwamen ook nog oude Ekō’s te voorschijn. Momenteel zijn dit de nummers 17 (1 ex.), 18 (1), 19 (10), 20 (1), 23 (1), 25 (1), 26 (2), 27 (1), 28 (2), 29 (4), 30 (12), 31 (1), 32 (2), 33 (1), 34 (3) en 35 (4 ex.). Beschikbaar, zolang de voorraad strekt, tegen een schenking voor portkosten! Ook exemplaren van The Pure Land zijn nog beschikbaar. Wat de boeken betreft, zullen we in september trachten hierover een apart info-blad uit te brengen. Belangstelling?

O-Bon

Op dinsdag 15 augustus vierde Jikoji voor het eerst Ura-bon, In de (Japanse) volksmond O-Bon geheten. Dat is het boeddhistische dodenfeest. Over de betekenis van O-Bon leest u hiervóór het eerste deel van een bijdrage van Shitoku.

Bij O-Bon wordt traditioneel gegeten, gedronken en vooral gedanst (bon-odori). Dit laatste was er in Jikoji helemaal niet bij. Niet enkel uit plaatsgebrek, maar zeker doordat ondanks diverse goedbedoelde pogingen in Japan en Hawaï, de dansschuwe Shitoku er niet in geslaagd is de diverse danspassen in zijn ledematen te krijgen. Trouwens: we hebben het ook moeten stellen zonder de typische bon-odori muziek.

Rev. Numata overleden

Al wie in de vijftien laatste jaren in het Hongwanji International Center verbleven heeft, herinnert zich de gedrongen, sympathieke figuur van Rev. K. M. Kumata. Via het tijdschrift Kalavinka, in Springfield uitgegeven door Rev. Kenryu Tsuji, vernamen we zijn heengaan.

Toen Shitoku voor het eerst in Kyoto verbleef, was Rev. Kumata, assistent van de Supervisor, er de enige die (in een “International Center”!) niet uitsluitend Japans, maar ook Engels sprak. Hij was trouwens uit de States afkomstig. Hij was daardoor de aangewezen man in pijn- of noodsituaties, die hij met onverstoorbare vriendelijkheid trachtte op te lossen.

Express

Yamasaki Sensei is niet meer

De ietwat dwaze hoop die we op pag. 33 nog uitdrukten, is niet in vervulling gegaan. Op 11 augustus is Rev. Prof. Shoken Yamasaki heengegaan. Op 13/08 werd hij in strikte familiekring ter aarde besteld. De plechtige rouwherdenking heeft op 23 augustus plaats in zijn tempel te Kyoto.

Het is onnodig er onze lezers nog op te wijzen hoe Yamasaki Sensei jarenlang zijn helpende hand boven het reilen en zeilen van Jikoji gehouden heeft. Velen onder ons hebben hem ontmoet en konden daarbij niet ontkomen aan het bijzondere charisma dat hij uitstraalde. In zijn persoonlijkheid convergeerden immers een groot geleerde (meer dan 40 jaar doceerde hij Pedagogiek en Didactiek aan de Ryukoku Universiteit; bovendien was hij ook lid van de hoge geestelijke raad Kangaku van de Honganji) en een eenvoudig, diepdevoot Shin-Boeddhist; een pragmatische organisator en een naar alle kanten openstaande, begrijpend en gevoelig mens.

Waarlijk, om hem te blijven gedenken, kunnen we slechts dit éne doen: hem navolgen in zijn onvoorwaardelijke vertrouwen in het Oneindige Boeddhaschap, in de Ander-Kracht van het Grote Mededogen.

Namu Amida Butsu

Shitoku.

					Ekō 42
					Jikōji-Nieuws
jikōji - 慈光寺			© 2004		info-at-jikoji.com