Yamasaki Sensei
Zoals we nog per expresse konden aankondigen in ons vorig, overleed Sensei op 11 augustus. De plechtige rouwherdenking heeft op 23 augustus in zijn Myōjunji-tempel te Kyoto plaats gehad.
Op dezelfde dag (Japanse tijd, in feite bij ons dinsdag 22 augustus) werd ook in Jikōji een gedachtenis gehouden, waarbij we tevens vrienden uit het buitenland en van buiten de Shin-gemeenschap mochten begroeten, allen verbonden in de dankbare en eerbiedige herinnering aan Rev. Prof. Shoken Yamasaki. Na het reciteren van Shoshinge, belichtte Shitoku kort de figuur, het leven en de roeping van Sensei, evenals de rol die hij gespeeld heeft bij het totstandkomen en het voortbestaan van Jikōji.
Besloten werd zijn foto in de tempelzaal (hondo) te plaatsen naast die van Go-Monshu en Zenmon-sama.
Vanuit Genève vernamen we dat Rév. Kenshō J. Ducor, in Shingyōji aldaar, op 11 november een 100-dagen memorial gehouden heeft.
Introductie tot de Leer
Na zowat een half jaar voorbereiding, zal in januari 1990 gestart worden met een serie van 10 (niet sektarische) lezingen als “introductie tot de Leer van de Boeddha”, hoofdzakelijk bestemd voor een breed publiek.
Deze lezingen worden gehouden in samenwerking door D. Girardin, K. Haemers en M. Vermeir, onder de auspiciën van het Centrum voor Shin-Boeddhisme en van de Federatie van Boeddhistische Verenigingen in België.
Ze gaan door in Jikōji, op vrijdagavonden, telkens te 20 uur:
12/01/90 Het Boeddhisme, de Leer van te Boeddha.
26/01/90 Voorgeschiedenis van het Boeddhisme / Leven van Gautama Shakyamuni
09/02/90 Eerste en Tweede Edele Waarheid: het Lijden en het Ontstaan van het Lijden
23/02/90 Derde Edele Waarheid: de Opheffing van het Lijden
09/02/90 De Vierde Edele Waarheid: het Achtvoudige Pad
23/03/90 Moraliteit, Goed en Kwaad. Heilzaam en Onheilzaam / Concentratie en Meditatie
06/04/90 Stromingen binnen het Boeddhisme
27/04/90 Boeddhistische themata: wereldbeeld, karma, wedergeboorte, nirvana
11/05/90 Evolutie van het Boeddhisme - Orthodoxie - Eredienst
25/05/90 Samenvatting - Vragen en Antwoorden
Deelname in de onkosten is 1 000 F voor de reeks van 10 lezingen (studenten 500 F).
Voor meer informatie: Centrum voor Shin-Boeddhisme of (telefonisch bij Shitoku A. Peel) 03/218 73 63.
15 oktober 1989
“Ik zie me nog staan in Shiphol, onthutst en toch vertrouwend. Ietwat bevreesd van mezelf, van de nieuwe mens die ik was. Heel wat jaren zijn voorbijgegaan sedert mijn terugkeer uit Kyoto als Shin-priester (*).
Tien jaren - om precies te zijn - zijn voorbijgegaan, sedert die aangrijpende ogenblikken; sedert die ingrijpende jaren.
Indrukwekkend is het beeld van de ingetogen sereniteit van de tempel te Kyoto, badend in een sfeer van ‘heiligheid’, tot een snerpende sirene dit droombeeld verscheurt door haar herinnering aan het dagelijkse leven van de mens van alledag.
De snerpende sirene van lijden en pijn en dood verbindt de tempel van Kyoto met de luchthaven van Schiphol, met de schreeuwerige straten van de stad waar een Shin-priester leeft.
En de nieuwbakken priester die zich “in desespereren” afvraagt: “Maar hoe? Maar hoe?”, en die: “…dat weet hij niet en hij zal het waarschijnlijk nooit weten, maar dat belet niet dat hij ervan overtuigd is en dat hij het moet doen”… (*)
Wij hebben het gezien, wij hebben het gehoord, wij hebben de weldadigheid ervan ondergaan, wij hebbende hoogtepunten van vreugde gekend; wij hebben het geschenk van onderricht ontvangen, wij hebben ook de twijfel, de ontgoocheling, de angst kunnen vermoeden.
De antwoorden op onze vragen waren soms zalvend, soms pijnlijk hard, soms wedervragen, soms een raadsel.
Héél stilaan zijn we allemaal een stuk geworden van dit ‘priesterschap’.
Wij wilden deze verjaardag herdenken, in alle intimiteit, in ingetogenheid, zonder het lawaai van de buitenwereld.
Er waren heel veel bloemen rond de Boeddha, Shitoku en ons toen we Shoshinge hebben gezongen, en Ondokusan, vol dankbaarheid voor het Groot Mededogen, vol dankbaarheid voor de verdiensten van onze meesters.
Dat hebben wij willen betuigen, elk van ons, de een met bloemen, de ander met taart of wijn, een ander met: “Merci hoor, ge hebt ons wel dikwijls helemaal door elkaar geschud, maar toch écht merci!” (K.H.)
(*) cfr. Ekō nr 41 en 42, “de Naam is Namu Amida Butsu”.
The Pure Land, No 5
Met wat vertraging is het December 1988 nummer van dit Engelstalige tijdschrift nu toch verschenen.
De inhoud is bijzonder interessant. We noteerden vooral de bijdrage van Prof. Taitetsu Unno over de doctrinale parallellen en verschillen tussen Zen en Shin, de Berlijnse lezing van Prof. Michio Tokunaga over het begrip Sunyata in het Shinboeddhisme en de aanvang van een blijkbaar zeer degelijke kritische vertaling van Rennyo’s brieven (“Ofumi”).
Exemplaren van dit jaarboek kunnen op het Centrum aangevraagd worden.
De Simpele Weg
Recente publicaties zijn, zoals reeds aangekondigd in Ekō 42: “Het Reine Landboeddhisme” en ook “Tannisho, Het Betreuren van Afwijkingen”, waarvan de uiteindelijke prijs zowat 100 F lager ligt dan aanvankelijk voorzien. Nieuw is de 2de herziene uitgave van Shitoku’s “Syllabus Boeddhisme I”, principieel bestemd voor de eerstejaarsstudenten van de Faculteit voor Vergelijkende Godsdienstwetenschappen, maar ook best bruikbaar voor belangstellenden die tegen een ‘zwaar stukje’ kunnen.
Over deze en heel wat andere publicaties heeft het Centrum een “Bookshop-foldertje”. Aanvragen!
Ekō: nieuwe gedaante
U ziet het wel zelf: Ekō 43 heeft minder pagina’s en het gebruikte lettertype is kleiner. Gelukkig is er geen verlies aan inhoud: in de huidige presentatie komen 24 pagina’s overeen met zoals vroeger 32 à 36. Voor sommigen zal het lezen misschien een tikje moeilijker zijn… maar we blijven met onze lettertjes toch nog ‘groter’ dan een doorsnee-krant.
De wijziging is te wijten aan de posttarieven voor het buitenland. De vorige Ekō’s wogen net iets boven de 50 g en dat betekende 15 F port i.p.v. 9 F. Vermits 30 % van de oplage naar Nederland en het verdere buitenland gaat, was dit een pijnlijke post in de boekhouding.
Door het gewicht te verminderen zonder aan het volume van de inhoud te raken, d.i. met iets kleiner te printen, bezuinigen we een flinke duit. Waarvoor uw begrip.
Expresse - Luc is heengegaan
Na een lange, pijnlijke en uiteindelijk hopeloze strijd tegen ziekte en dood, is op 24 november 1989 Shaku Yuisho Luc Lammens op 37-jarige leeftijd naar de overzijde vertrokken: van oso-eko naar genso-eko.
Volgens zijn uitdrukkelijke wens, had in het Crematorium te Brugge een boeddhistische afscheidsceremonie plaats in aanwezigheid van zijn gezin en naaste familie, evenals enkele Jikoji-vrienden. Shitoku ging voor.
Op zaterdag 13 januari, te 15 uur, zal in Jikoji de 49ste-dag gedachtenis plaats hebben. Vanaf 1990 wordt 24 november memoriaaldag voor Luc.
Zijn vrouw Lut en beide zoons Wouter en Lieven wensen we sterkte en vertrouwen toe. Ze mogen steeds op ons aller vriendschap en steun blijven rekenen.
|
|
|
|
|
|
Ekō 43 |
|
|
|
|
|
|
Jikōji-Nieuws |
|
© 2004 |
info-at-jikoji.com | ||||
| home |