© 2006
Enkele dagen terug kreeg ik een telefoontje van een erg lieve stem. Hoe groot was dan ook mijn ontgoocheling toen ik vernam dat de lieve stem afkomstig was van een tele-verkoopster van een dealer in beveiligingssystemen. Want qua beveiliging verwacht je eigenlijk een forse ietwat bulldogachtige mannenstem à la Schwarzenegger.
De lieve stem in kwestie informeerde belangstellend naar de beveiliging van kantoor en woonst. Toen ik haar moest bekennen dat er geen beveiligingssysteem geïnstalleerd was en dat ik bovendien niet de minste interesse ervoor had, slaakte de lieve stem een - waarschijnlijk commercieel geveinsde - kreet van verbazing met een markante daar-zal-je-spijt-van-hebben ondertoon. En ze haakte af.
Nu heeft het boeddhisme me geleerd na te peinzen ook over de geringste, onbeduidendste gebeurtenissen van het bestaan. Feitelijk had ik aan die lieve stem moeten zeggen dat ik wél een beveiligingssysteem ingebouwd heb, van het merk Buddha-Dharma; maar ik vrees dat de lieve stem dat toch niet zou begrepen hebben, en dan maar zou proberen me een merk XLB of Para-Plus aan te praten...
Maar terug naar mijn overpeinzingen. Daarbij stootte ik op verschillende thema’s.
Eerst: in hoeverre zijn de gebruikelijke beveiligingssystemen écht doeltreffend? Een professioneel die inbreken wil, breekt in, alarmsysteem of niet. Hij kent ze trouwens beter dan de fabrikant. In mijn straat stond een auto uitgerust met allerlei systemen die om de haverklap, d.i. bij een lichte aanraking of een bal van spelende kinderen of een vliegtuig dat te laag overvliegt, aan het piepen en huilen en lichtknipperen gingen. En op zekere nacht werd de (dure) auto zonder piepen of huilen of knipperende lichten gestolen. (Ik verwacht ongezellige reacties van firma’s die me zullen vertellen dat hún systeem enz.)
Dan: dat onze maatschappij leeft met een ontzettend angstcomplex. Daardoor ‘genieten’ we van allerlei beveiligingen en verzekeringen tegen ziekte en ongevallen, ouderdom en vereenzaming, werkloosheid en overwerk, bevuiling van water en lucht, kanker en hartkwalen, dronkenschap en politieke corruptie… noem maar op. Eigenlijk zoeken we al ons hebben en houden veilig te stellen. Wat jammer eigenlijk dat zo miljoenen, miljarden mensen van de éne angst in de andere vallen. Helpen hierbij wel snufjes en apparaatjes?
Dan: wat bedroevend is het te zien hoe de mensen naar hun ‘bezittingen’ grabbelen en daarbij blijk geven van niet het minste vertrouwen noch in de mens noch in God of goden. Ze hebben dus meer vertrouwen in kostelijke mechaniekjes en elektronische piep- en huildinges dan in de Here Jezus of in Sint-Antonius. Waar is de tijd van “de vogelen des hemels” en “de leliën des velds”, of van de prachtige verzen uit het Wilhelmus: “Mijn schild ende betrouwen, zijt gij O God mijn Heer...” Ook hierin zien we hoe ons mappô-tijdperk, dat van de ‘Ondergaande Leer’, de mensen laat wegschuiven van het (kwalitatieve) geestelijke naar het (kwantitatieve) fysisch-materiële, van het zijn naar het hebben. En God wordt gewoon vervangen door een apparaatje, want de ouwe God is dood en het apparaatje is de nieuwe God geworden.
En dan men kan mij veel ontnemen, heel veel, veel te veel… Ik kan beroofd en geslagen worden. Maar ook bij roof en verwonding blijft de Drievoudige Toevlucht mijn beste beveiligingssysteem. Men kan me noch de boeddha-natuur noch Amida’s Gelofte ontnemen. Noch de nembutsu.
Misschien werkt dit beveiligingssysteem niet altijd even feilloos, zeker niet wanneer ik er met ‘mijn’ berekeningen aan zit te prutsen. Maar toch heb ik er een garantie van wel minstens vijf kalpa’s op.
En daarom had ik aan de lieve stem van de telefoon dit moeten zeggen:
Buddham saranam gacchâmi
Dharmam saranam gacchâmi
Sangham saranam gacchâmi,
want zó immers geniet ik van de tien voordelen die Shinran vermeldt (zie hierover trouwens p.19) en waarvan het eerste inhoudt dat de mens van nembutsu door alle boeddha’s, alle bodhisattva’s, alle deva’s en alle kami’s beveiligd wordt. En die service kan geen enkel beveiligingssysteem, geen enkele verzekeringsmaatschappij me bieden.
Namu Amida Butsu.
Shitoku
|
|
|
|
|
|
Ekō 51 |
|
© 2006 |
|||||
| home |