Kobe
Het nieuws van de aardbeving van 17 januari (op de schaal van Richter 7,2) is onze lezers beslist niet zomaar voorbijgegaan. Op 1 februari telde men 5 102 doden, 11 ver misten en 26 618 gekwetsten.
Onze eerste reactie was natuurlijk vragen te stellen naar onze vrienden en de bevriende tempels in de getroffen streek die van Kobe oostwaarts over Nishinomiya tot aan Osaka loopt.
Het nieuws is verpletterend. Naar een voorlopige raming werden 263 Honganji-ha tempels beschadigd, waarvan 44 met de grond gelijk gemaakt of platgebrand. Daarbij kwamen ook 9 Honganji-priesters om, waaronder Daijun Toyohara die in 1989 aan Jikoji het “Spiegel- portret” van Shinran Shonin (dat nu rechts van het altaar hangt) geschonken heeft. De foto’s verschenen in het blad Hongwanji Shimbun (in Jikoji ter inzage) geven een duidelijk beeld van de ravage.
In Kyoto zelf blijken de beschadigingen bij wat rommel, maar geen eigenlijke vernietigingen, gebleven te zijn.
Er werden onmiddellijk hulpacties ingezet, ook daar waar de bevoegde overheden niet snel genoeg konden optreden. De Honganji heeft eerst hulp geboden aan de geteisterden; daarna werd overgegaan naar een evaluatie van de schade. Een voor de nabije toekomst voorziene actie zal fondsen trachten te verzamelen voor de wederopbouw van de vernietigde gebouwen.
Zij het ook maar symbolisch zal Jikoji hiertoe een bijdrage leveren. Dit zal uitgemaakt worden op de volgende vergadering van de Raad van Bestuur.
Het spreekt vanzelf dat niet enkel de Honganji-tempels getroffen werden. Zo vernamen we zojuist dat zeven tempels van de Nichiren-shu volledig vernield werden.
Over het lot van sommige vrienden uit de streek (o.a. Mej. Kaiko Yamamoto) hebben we tot op heden nog geen nieuws ontvangen…
Anderzijds heeft I.A.B.C. ons laten weten dat deze natuurramp, hoe zwaar zij ook de regio getroffen heeft, niets zal veranderen aan de intentie de Nembutsu-leer in het Westen te verspreiden.
Drukte…
Het artikel verschenen in Weekend Knack van december, in de serie Oorden van Bezinning, heeft heel wat deining teweeggebracht. Dit voegde zich nog bij een deining ten gevolge van het initiatief van het Tibetaans Centrum ter informatie van de leerkrachten Secundair Onderwijs.
Diverse groeperingen van jongeren en van ouderen hebben de wens geuit o. a. Jikoji te bezoeken. Zo komt het dat we elke week, althans tot in mei a.s. minstens één van die groeperingen of scholen op bezoek krijgen. Dat is natuurlijk ontzettend fijn, maar het betekent een toegenomen druk op onze overige al zo drukke activiteiten: lezingen in zowat heel Vlaanderen, onze Jikoji-cursussen, onze diverse publicaties.
Rev. Yuho, de assistent van Shitoku, heeft met dat assisteren al ruim de handen vol…
Zo is het volume van de correspondentie in superlatieve verhouding toegenomen. En soms zelfs buiten de zaak.
Infoblaadjes en presentatiefolders moesten dringend herdrukt worden. Plus verstuurd, maar met de huidige posttarieven betekent zoiets meteen ook een financiële druk. Heel wat mensen denken er niet meer aan b.v. een postzegel voor antwoord bij te sluiten. Men vindt het blijkbaar vanzelfsprekend dat de boeddhisten - die toch zo een brave mensen moeten zijn… - in eigen zak schieten om inlichtingen te verstrekken over het ineennaaien van een kesa of over het aantal geschriften gebruikt in de zovele boeddhistische canons.
Gelukkig is eens te meer gebleken, nu uit de balans 1994, dat de financiële toestand van ons Centrum open en gezond blijft.
En zolang wijzelf ook maar gezond blijven…
Memoralia
Januari en februari zijn de sombere maanden. Het tere ochtendlicht laat op zich wachten en de avondschemering hangt nat en grijs in de lucht.
Bovendien zijn dit maanden waarin wij zovele overledenen herdenken. Vanaf Jodo-E, de gedachtenis van Buddha Gautama’s parinirvana, in december, via 13 januari (de gedachtenis van Inagaki Zuiken), 16 januari (gedachtenis en dankbaarheid voor Shinran Shonin), kwamen we op 7 februari op het heengaan van ‘onze’ Daniëlle.
Het is niet altijd gemakkelijk in die rouwverwerkingen de tekens van dankbaarheid en mededogen zomaar te (h)erkennen.
Getekend door onze hakarai, zijn we immers slechts bombu…
De Simpele Weg
Na wat jaren aarzeling is onze ‘publicatie-arm’ dan toch overgegaan tot het uitbrengen van audiocassettes, hoofdzakelijk met de Jikoji-lezingen van de vorige jaren, inzoverre die indertijd opgenomen waren.
Deze eerste ‘worp’ is uiteraard niet zonder problemen verlopen. Ondanks een technische probleemloosheid (en mede dank zij Rev. Yuho’s inzet), bleken kinderziekten niet onvermijdelijk: presentatie, verpakking, distributie, posttarieven…
Maar het (ruime) aanbod is er nu toch. En de ruime vraag eveneens!
Op 1 maart werd in Jikoji Shitoku’s jongste publicatie voorgesteld: ‘De Naam is Namu Amida Butsu’, een aangepaste/herwerkte verzameling van artikelen onder dezelfde naam in Eko gepubliceerd. Het is een ‘meer open en leesbaar’ boek dan Shitoku’s vroegere publicaties… Weliswaar hoofdzakelijk gericht op shin-boeddhistische lezers, maar tevens toch informatief genoeg toegankelijk ook voor buitenstaanders.
Andere publicaties worden door De Simpele Weg in petto gehouden.
|
|
|
|
|
|
Ekō 64 |
|
|
|
|
|
|
Jikōji-Nieuws |
|
© 2007 |
info-at-jikoji.com | ||||
| home |