© 2007
Op zondag 12 oktober 1997 is Marcel Vermeir, op 83-jarige leeftijd, overleden.
Zijn afscheid kwam voor ons totaal onverwacht. Hij was nog zo vitaal; hij leek nog vele jaren voor de boeg te hebben.
Toen we enkele weken geleden bij hem op bezoek waren, maakten we reeds plannen om zijn 85ste verjaardag niet onopgemerkt te laten voorbij gaan; we zouden er iets speciaals van maken. Alleen hij scheen er iets minder in te geloven…
Marcel was een man met een groot hart, een sterk verantwoordelijkheidsgevoel en toewijding, vooral aan zijn echtgenote maar ook aan al diegenen die hem na aan het hart lagen. En wat er ook op zijn weg kwam, zijn optimisme haalde steeds de bovenhand.
Marcel was een denker en onderzoeker. Hij had een open geest en was een zeer intelligent en belezen man. Wat zijn belangstelling wegdroeg, daar wilde hij het fijne van weten. Naast zovele andere dingen, hield hij van alle vormen van cultuur, zoals muziek, kunst en filosofie. Maar wat hem bijzonder aansprak was geschiedenis. Met veel zin voor details en humor wist hij feiten en personages uit de geschiedenis te beschrijven en ze als het ware tot leven te brengen. Wij hebben dan ook dikwijls geboeid naar zijn verhalen geluisterd. Om andere culturen te ontdekken ging hij graag op reis, wat hij tot zijn laatste dagen is blijven doen.
Zijn kennis was geen boekenwijsheid. Zij was doordacht en doorleefd. Hij was een ‘oceaan van wijsheid’, zoals zijn Dharma-naam het zo goed uitdrukte.
Door zijn heengaan missen wij een goede vriend en een bijzonder mens, maar de vreugde hem gekend te hebben is toch wat overheerst.
|
|
|
|
|
|
Ekō 75 |
|
© 2007 |
info-at-jikoji.com | ||||
| home |