Jikōji-Nieuws

Ontslag en Benoeming

Zoals sommigen al langere tijd verwachtten, diende Shitoku na jaren deze functie vervuld te hebben, bij de Raad van Beheer dd. 9 mei zijn ontslag als voorzitter van onze vzw in. Hij blijft evenwel lid van het beheer, met als bijzondere functie de vaak ingewikkelde contacten met Japan te onderhouden en te bevorderen, in het bijzonder met de Hongwanji en met de bevriende lekenorganisaties (zoals IABC, IASBS, Horai-kai e.d.m.). Shitoku’s ontslag werd door de Raad van Beheer aanvaard.

Als opvolger koos de vergadering René Van den Langenbergh, die reeds enige tijd zijn praktische ervaring en kunnen in Jikōji had waargemaakt.

Om evenwel gebruik te kunnen maken van een grotere verscheidenheid aan talenten (iedereen heeft immers talenten hoe verschillend ze ook kunnen zijn…) in de zin van verjonging en democratisering, werd meteen ook besloten qua dagelijks bestuur een ‘vier-man/vrouw-schap’ in het leven te roepen met het oog op taakverdeling en praktische richtlijnen. Deze ‘Raad der Wijzen’ zou minstens op de twee maanden dienen te vergaderen. De Raad van Beheer benoemde hiertoe Lut, Martine, René en Rutger. Hun eerste bijeenkomst heeft plaats op 8 juni a.s.; dit Eko-nummer is dan juist in druk en kan het verslag ervan niet meer opnemen.

Shitoku blijft de tempelpriester tot hiervoor een opvolger wordt gevonden, iemand die voldoet aan de door Nishi-Hongwanji gestelde eisen. En naar art. 5 van onze statuten blijft hij de officiële vertegenwoordiger van de Jodo-Shinshu Hongwanji-ha. Hij hoopt bovendien zich beter te concentreren op de activiteiten van onze uitgeverij De Simpele Weg en op zijn functie als decaan-en-docent aan de Faculteit voor Vergelijkende Godsdienstwetenschappen.

Twee boodschappen van de (nieuwe) voorzitter: Een bedankje

Naar aanleiding van de poetsdag op 1 mei wens ik toch enkele bedenkingen te maken. Eerst en vooral bedank ik Katrien voor het ter beschikking stellen van het poetsgerief. We zijn bijeengekomen om 09.30 uur en begonnen met een kopje koffie of thee. Uiteindelijk waren we met vier, d.w.z. Lut, Rutger, Benedikt en ikzelf.

Ik wens deze mensen van harte te danken voor hun inspanning om Jikoji weer proper te maken. Ook het onverwachte bezoek van onze Bruno heeft ons enorm deugd gedaan. Na een korte onderbreking (ook wij hadden rond de middag wat honger) hebben we verder gepoetst. Terwijl jullie dit lezen zal ook onze tuin ‘een beurt’ gehad hebben. Mijn dank daarvoor aan José.

We hebben inmiddels afgesproken om dit najaar Jikoji nogmaals op te poetsen, in plaats van te wachten tot volgend jaar. Het is namelijk gebleken dat één poetsdag per jaar eigenlijk te weinig is om heel het gebouw te kunnen onderhouden.

Ik wens dan ook van deze gelegenheid gebruik te maken om ineens een oproep te doen aan iedereen om eens na te kijken wanneer we ergens in de maand oktober nogmaals een poetsdag kunnen organiseren. Nogmaals mijn dank aan iedereen die geholpen heeft… en tot de volgende poetsdag!

Namu Amida Butsu.

Twee boodschappen van de (nieuwe) voorzitter: Naar Hoei?

Vorig jaar ben ik met een vriend in september naar Hoei gegaan om daar de Dag van het Boeddhisme bij te wonen. We hadden daar een standje van het Shinboeddhisme, samen met andere stromingen in een zaal in het Tibetaans Centrum Yeunten Ling.

Dat deze deelname een groot succes voor onze tempel was bewijst onze boekenverkoop en de massale informatie die we aan de mensen hebben gegeven. Zonder pretentieus te zijn, kan ik toch wel zeggen dat onze stand mee van de succesrijksten was.

Op zondag 12 september komt er een nieuwe Dag van het Boeddhisme te Hoei.

Ook dit jaar zal Jikoji daar aanwezig zijn met een stand; op een dag als deze komen er honderden, zoniet duizenden mensen naar Hoei afgezakt in de hoop er iets meer over het boeddhisme te leren en om informatie te bemachtigen.

Naar aanleiding van het succes van vorig jaar kunnen wij niet anders dan daar ook dit jaar aanwezig te zijn.

Ik zou dan ook een oproep willen doen om alvast zondag 12 september vrij te houden en samen met een paar mensen naar Hoei te trekken om daar onze tempel te vertegenwoordigen. Vorig jaar waren we maar met twee, en dit is toch te weinig om onze stand constant te bevolken. Een viertal personen is beter, omdat we dan een beurtrol kunnen inlassen voor het bemannen van de stand.

Mensen die zich dus op 12 september kunnen vrijmaken: gelieve met mij contact op te nemen. We kunnen dan begin september een bijeenkomst houden voor het afhandelen van de praktische zaken, zoals vervoer, stand, beurtrol enz. Alvast bedankt.

Met het volle vertrouwen kan het dit jaar alleen maar beter worden!

Namu Amida Butsu.

René

FVG

Vanuit een Chinese (Taiwan) Reine-Landorganisatie ontving de Faculteit voor Vergelijkende Godsdienstwetenschappen een fantastisch geschenk geborgen in 57 stevige dozen (zowat 2 kubieke meter ofte meer dan 1 ton) waarin hoofdzakelijk boeken, de meeste in het Chinees (waarbij de lang verhoopte Taisho!), enkele dozen Pali, enkele dozen Engels. Plus honderden audiocassettes, plus honderden CD’s.

Shitoku is begonnen met het sorteren ervan, maar het zal blijkbaar maanden duren vooraleer alles catalogus-klaar zal zijn.

Een eerste overzicht heeft duidelijk gemaakt dat het hoofdzakelijk gaat over sutra’s, commentaren, subcommentaren en werken van hedendaagse boeddhistische auteurs uit Oost en West. Zeldzame uitzonderingen hierop zijn wat kinder- en/of kookboeken (alle in het Chinees…). Zodra Shitoku een duidelijker overzicht van dit buitengewone geschenk kan realiseren, horen jullie er beslist meer over.

De zoon keert weer…

Zoals jullie in een van René’s boodschappen kon lezen, is Reverend Yuho van Parijs ofte ‘onze’ Bruno weer in Vlaanderland opgedoken. Hij komt wat Antwerpse lucht scheppen (of wat kippe-dioxine?) tot hij terugkeert naar zijn Alaska, waar het White Lotus Center (plus Lotus tout court) ongedurig op hem zit te wachten… Geruststellend: hij kent nog steeds het onderscheid tussen Algemeen Beschaafd Nederlands en Algemeen Onbeschaamd Antwaarps. En hij glimlacht nog steeds zalig bij het beschouwen van de Drievuldige Cisterciënzer Ambrosia.

Neen: Vlaanderen is zijn zoon (nog) niet kwijt. En als Bruno over enige tijd terugkeert naar zijn vrouw, zijn shrine-room, zijn grizzli’s en zijn kariboes, dan blijven onze gedachten toch met hem mee gaan.

					Ekō 81
					Jikōji-Nieuws
jikōji - 慈光寺			© 2007		info-at-jikoji.com