© 2007
Het nieuwe Engelse tijdschrift Reflections is een recente, jonge uitgave van de True Heart Buddhist Communion, een redelijk recente groepering Reine-Landboeddhisten, die, in tegenstelling tot de sedert jaren bestaande Pure Land Buddhist Fellowship, zich uitsluitend gericht heeft op Shinran Shonin en diens Ander-Kracht-Nembutsu verkondiging.
In deze eerste publicatie behandelen enkele van de Britse redacteurs (die ons merendeels onbekend overkomen… ) netelige Schijnproblemen zoals het ‘risico tot verchristelijking van de Jodo-Shinshu’, een risicothema waarover wij in Ekō en enkele andere publicaties (o.a. in de DSW-brochure Jōdo-Shinshū to Kirisuto-kyō, Kyoto 1990) reeds jaren terug gewezen hebben.
Zo bv. struikelt ene Richard Russell over de inhoud van de Jodo-Shinshu Creed (‘Geloofsbelijdenis’), zoals die door de Buddhist Churches of America gepromoot wordt.
Uit zijn artikel Jōdo-Shinshū is Not a Religion of Faith, citeer ik (onvertaald voor alle duidelijkheid) zijn eigen woorden: “… This Creed… seems intended to emulate the Nicean Creed of Christianity, and clearly suggest a Christian attitude to religious life. I believe the BCA’s Jodo-Shinshu Creed is the result of a strong Christianising pressure that has distorted Jodo-Shinshu to the point where it is no longer recognisable as Buddhism…”
Het is inderdaad zo dat deze Creed, zeker bij een ietwat close-reading, Shin-doctrinaal zo goed als onbruikbaar is. Noch in Jikōji noch in enige andere Europese Shin-gemeenschappen heeft deze tekst een plaats gevonden.
Het is overigens een feit dat ik mij sedert de jaren 1950 en 60 (cela ne nous rajeunit pas… ) zwaar geërgerd heb aan die systematische verchristelijking van de Buddhist Churches of America, met een ‘service-book’ zo goed als letterlijk overgenomen van de Amerikaanse protestantse kerken, waarbij bv. Lord Jesus gewoon vervangen werd door een Lord Buddha (sic!) en zelfs het traditionele strijdlied March on, Christian soldier… verwordt tot een absurd March on, Buddhist soldier…!
Het is evenwel geleidelijk, door ter plekke kennismaking met de ‘socio-historische’ achtergrond van de BCA, dat mijn visie in dit opzicht toch wat gemilderd is.
Meer dan honderd jaar geleden, toen de eerste Shinmigranten uit Japan tewerkgesteld werden hetzij op de suikerriet- en ananasplantages in Hawaï of bij de spoorwegaanleg in Californië, toen waren deze atheistic heathens beslist niet beter dan geïmporteerde slaven. Om maatschappelijk ‘Amerikaans’ menswaardig te worden, moet je immers tot een church behoren; wil je geld verdienen, dan dien je te beseffen en te begrijpen dat op elk groen dollarbriefje, toen én nu, duidelijk staat “In God we trust”. En die God is uiteraard de God van de Christenen.
Men kan bijgevolg die aanvankelijke druk om te gelijken op de religion van de ‘ware mensen’, toch wel begrijpen, zij het niet goed te keuren.
Wat natuurlijk moeilijker te begrijpen is, is dat ook nu nog, nu de ‘Asian-Americans’ een sociaal meer-dan-middenplaats in de States innemen, nog steeds die on-boeddhistische teksten ‘kerkelijk’ gebezigd worden. En de verontwaardiging van Richard Russell cum suis vind ik persoonlijk ten zeerste gepast.
Te meer dat ook in het zogenaamde christelijke Europa (dat zo dringend nodig dient ge-re-evangeliseerd te worden, zoals het Vaticaan dat uitdrukt) een zelfde drang tot verchristelijking - soms noemt men dat ‘dialoog’ - sterk voelbaar is.
Tout bouddhiste est un chrétien qui s’ignore… en men stelt het Oneindig Mededogen gewoonweg gelijk met Gods Liefde, Amida’s Ander-Kracht met een vorm van goddelijke genade; en men verzwijgt liefdevol, dat de God van de Bijbel en de Koran, een Schepper (lees het Boek Genesis… ) en een Rechter is (lees het Boek Openbaring… ) wat niet en nooit kan gezegd worden van Amida Buddha die Wijsheid/Mededogen is.
Toch is het niet zó dat wij, als boeddhisten, als Shinboeddhisten, ons vijandig zouden opstellen ten opzichte van het Christendom en/of christelijke begrippen. “Spreek geen kwaad van andere scholen of andere leringen”: deze aanmaning (okite) komt herhaaldelijk, ook nà Shinran, voor, zeer bepaaldelijk in Rennyo’s brieven.
De punten van onderscheid tussen Boeddhisme en Christendom zijn immers overduidelijk. Maar dat betekent niet dat we, om anderen te plezieren, terminologieën en concepten en uitdrukkingsvormen moeten overnemen en doen alsof het allemaal toch maar één pot nat is…
Vandaar dat het eerste nummer van ‘Reflections’ me uitermate en in de gunstige zin heeft verrast.
Shitoku
|
|
|
|
|
|
Ekō 82 |
|
© 2007 |
info-at-jikoji.com | ||||
| home |