Het Boeddhisme Tegemoet

Verslag van onze deelname aan de Ontmoetings- en informatiedag te Huy, op 17 september ll. georganiseerd onder de auspiciën van de Boeddhistische Unie België

Peter Boidin

Wat een stralende dag leek te worden, begon al met problemen: vervoer, benzine en plaatsgebrek voor zowel boeken als passagiers, enz…

Uiteindelijk vertrokken we te laat, tot wanhoop van onze weledele voorzitter, die op het punt stond zich de haren uit het hoofd te rukken. In Huy aangekomen, smolten onze problemen weg (ook problemen zijn vergankelijk…) Uiteindelijk klaarde de hemel op, letterlijk en figuurlijk. Toch doken er weer problemen op. Maar zijn we (shin)boeddhisten of zijn we het niet? Zo bleek onze toegewezen plaats toch wat afgelegen ten opzichte van de anderen. Niettemin vonden vele mensen onze stand (wie zoekt die vindt!). De boekenverkoop liep uitstekend, volgens René zouden alle records zijn verpulverd. Maar in wezen is dit niet belangrijk, maar wel een leuk ‘folietje’.

Ondertussen hadden we de gelegenheid andere activiteiten te gaan verkennen. Dit kwam mede omdat Rutger zich spontaan opwierp als ‘mega-organisator’ voor het opstellen van onze stand.

Wat ik persoonlijk heel fascinerend vond waren de muziektonen van de Vietnamese boeddhisten. Het had iets penetrerends. Er kwam a.h.w. een ‘shinjingevoel’ naar boven.

Natuurlijk, ‘top of the bill’ was onze eigen tempeldienst verzorgd onder leiding van Rutger. Misschien spijtig dat er wat veel uitleg in het Frans werd gegeven, met als gevolg dat veel nederlandstaligen niet hadden begrepen waar we voor stonden. Toch konden we via onze stand de mensen een ‘open mind’ voor Shinboeddhisme meegeven zonder evenwel aan ‘zieltjeswinnerij’ te doen. Het gaf een speciale dimensie aan onze eigen zoektocht naar…? (zelf in te vullen).

Spijtig genoeg konden we wegens teveel volk, en wegens tijdgebrek, niet overal een kijkje gaan nemen. Maar toch hebben we het niet aan ons hart laten komen. Als echte Bourgondiërs hebben we genoten van de Oosterse spijzen en dito drank.

Op het einde was er ook nog een reporter van Studio Brussel komen aanwaaien. Deze was verbijsterd dat er zoveel diversiteit was en moest daardoor zijn plannen wijzigen. Later werd van de radio-uitzending een opname gemaakt door de zonen van Lut.

’s Avonds reden we moe maar voldaan naar huis of naar de plaatselijke kroeg.

Namu Amida Butsu.

In dankbaarheid voor

de Boeddha, de Dharma en de Sangha,

wensen wij allen een vreugdevol nieuw jaar.

‘Mocht toch elk wezen gelukkig zijn…’

					Ekō 87
jikōji - 慈光寺			© 2003		info-at-jikoji.com