Editoriaal

Dit  nummer van Ekō verschijnt op de drempel van de zomer en de vakantie…

Vakantie…etymologisch verwant aan het Latijnse ‘vacāre’, ‘leeg zijn’, ‘vrij zijn’, ‘vrije tijd hebben’…  Vrij zijn van verplichtingen tegenover de werkgever, de klanten, de collega’s, de patiënten, de leerlingen…Door vrij te zijn van verplichtingen maken wij plaats in onze geest voor iets anders.  Vakantie brengt op deze manier andere mogelijkheden naar boven, een verandering in de tijdsbesteding, een ‘verandering van ritme’… En dat op zich is een hele verademing.

Maar we zouden eens kunnen overwegen écht met vakantie te gaan, door de vrije tijd niet zomaar meteen op te vullen met allerlei ‘boeiende’ en ‘leerrijke’ activiteiten.  Kiezen om eens een vakantie lang niets te doen.  Een radicaal veranderen van ritme waardoor lichaam/geest écht vrijaf kan nemen.  Niet alleen de rust en de stilte opzoeken, maar ook, als het kan, de eenzaamheid.  Want samsara zit vol gaatjes en barstjes.  Radicaal vrijaf nemen geeft ons de kans om eens in zo’n barstje te vallen, en in een nieuwe werkelijkheid terecht te komen. 

Ouders hebben het meestal moeilijk als hun kinderen zich vervelen, en verzinnen van alles om ze terug aan het spelen te krijgen.  Maar het past in de boeddhistische visie om precies die momenten van ‘leeg’ zijn, wanneer zin en betekenis ons even ontglippen, te leren zien als breukmomenten, waardoor we tussen de plooien van samsara kunnen wegglijden naar een nieuwe, ‘andere’ werkelijkheid, als een andere mogelijkheid.  We zouden onze kinderen en onszelf kunnen leren omgaan met deze momenten, en ze even laten duren.  Misschien kunnen wij zo opnieuw wakker worden voor onze omgeving, om (weer) getroffen te worden door de echtheid van de wereld waarin wij min of meer blind ronddolen.  De boom in onze tuin kan dan plotseling oprijzen als een werkelijkheid die er voorheen niet was - althans niet op dezelfde manier.  We kunnen plotseling onze eigen huisgenoten zien op een tot dan toe ongekende wijze…

Voor een shinboeddhist ligt in dit actieve ‘niets doen’ de mogelijkheid  om ooit Ander-Kracht werkzaam te laten worden.  Ander-Kracht verbergt zich voor mensen die zich elke seconde en in elke gedachte laten beheersen door de noodzaak of het verlangen te presteren.  In het leeg worden opent zich de mogelijkheid gevuld te worden door het andere, ontvouwt zich de ervaring van een wereld die veel groter is dan de eigen ‘ik - wereld’… Zo kan deze ervaring bron worden van inspiratie en dankbaarheid!

Vrij worden van de wereld door niets te ‘willen’.  Dat is de meditatie van de shinboeddhist.  Dat is ook het recept, niet alleen voor een werkelijk ‘geslaagde’ vakantie, maar om doorheen het jaar elk moment dat ‘vakantiegevoel’ mee te dragen, om het ganse jaar door te weten dat ‘genoeg genoeg is’.  Dat betekent dat wij de door ons beoogde zaken nooit als ‘doel-op-zich’ mogen beschouwen, maar alleen als middel om te beantwoorden aan het leven.  In het verminderen van ons streven naar materieel geluk openen  zich vanzelf perspectieven  op het spirituele vlak.  Maar ook op het spirituele vlak moeten we niet teveel ‘willen’, of niet verkeerd verlangen:  ook ‘verlichting’ is geen doel op zich, maar biedt ons het leven aan zoals het is: altijd anders en vol mogelijkheden. 

Omdat een shinboeddhist de Boeddha-dharma gehoord, onderzocht en beaamd heeft, vertrouwt hij op de Leer.  Het enige dat hij verder moet ‘doen’ is in aandacht leven, door zijn geest ‘vacant’ te houden.  De rest is…wachten.   Opgelucht wachten omdat het zo eenvoudig is.  Dat is wat ‘Namu Amida Butsu’ verklankt voor ons.

Vakantie kan vrede brengen in ons hart, en een gevoel van verbondenheid en eenheid genereren - de kern van een religieus leven, waarin niet zozeer het materiële geluk centraal staat, maar spirituele gelukzaligheid. 

Toen Monshu Koshin Ohtani drieëntwintig jaar geleden de definitieve naam gaf aan onze Shin tempel, schreef hij ons :

‘(…) This life of religious happiness is true happiness in life, and only through those who live such a life is there hope and possibility of establishing a true and peaceful society.’

Dat klinkt als een opdracht voor de tempel: door het actieve wachten op Ander-Kracht kunnen shinboeddhisten meehelpen aan een waarlijk gelukkige maatschappij.

(M.S.)

					Ekō 93
jikōji - 慈光寺			© 2003		info-at-jikoji.com