Editoriaal

Dit nummer van Ekō bevat de gebruikelijke rubrieken, waaronder ‘Filosofie en mystiek van Jōdo-Shinshū’. Hierin wordt verder ingegaan op Shinran Shonin, meer bepaald zijn opvatting over ‘het juiste vertrouwen’.

Shinjin, het gemoed van vertrouwen, dat zonder twijfel is, laat geen plaats meer voor berekeningen en dualistische redeneringen. De ‘niet-praktijk’ of ‘Grote Praktijk’ waarover Shinran spreekt komt van Ander-Kracht.

Weliswaar is het een moeilijke evenwichtsoefening: er is een ‘beweging’ om de geest ‘klaar te maken’, open te houden, zodanig dat Ander-Kracht werkzaam kan worden. Dit openhouden is het enige wat wij kunnen doen. De mens staat voor de uitdaging zijn rede te gebruiken en tezelfdertijd te weten wanneer ‘genoeg genoeg’ is en het tijd is los te laten. Als Shinran de Ander-Kracht beklemtoont als voertuig naar Shinjin, dan is dat omdat hij wéét dat gehechtheid een conditionerende factor is in het ontstaan van het lijden. De weg van Jōdo-Shinshū brengt ons tot een verlangen zonder gehechtheid, waardoor zich de mogelijkheid opent, dwars doorheen onze redeneringen te vallen.

Er zijn twee facetten aan het ‘realiseren’: enerzijds het ‘zich realiseren’ van de Leer en van de mogelijkheid van Shinjin, en anderzijds ‘het gerealiseerd worden’ van Shinjin, wanneer Ander-Kracht ons gemoed overstroomt met een actief ‘weten en handelen’.

Hoewel de praktijk van Jōdo-Shinshū eenvoudig lijkt, en eenvoudig is, blijkt het toch erg moeilijk te zijn …We blijven zo graag bezig met woorden, discussies en allerlei geestelijk knutselwerk.

Tetsuo Unno vertelde ooit de volgende parabel: “‘Een groep shinboeddhisten kwam tijdens een wandeling plots aan een kruispunt, met twee wegwijzers. De ene wegwijzer vermeldde: ‘ naar het vertrouwen’. De andere wegwijzer verwees naar ‘lezingen over vertrouwen’. Iedereen volgde de wegwijzer ‘lezingen over vertrouwen.’” Maar, zegt Unno, lezingen over vertrouwen zijn bijna altijd objectiveringen van vertrouwen. Vertrouwen speelt zich af in een wereld van on-middel-lijke ervaring. Wanneer de wereld van de onmiddellijke ervaring wordt geobjectiveerd, dan verdwijnt deze wereld…Wij objectiveren ook Amida Boeddha, en doden hem daardoor. Wij objectiveren de Nembutsu, en bevriezen daardoor de vitaliteit ervan…

 In de Mumonkan, een bekend zenboeddhistisch handboek, wordt het verhaal verteld van Gutei, die op eender welke vraag antwoordde door zijn wijsvinger op te steken…Gutei begreep dat de leer van de Boeddha niet kon geobjectiveerd worden…Alle betekenis bevindt zich overheen woorden en concepten. Het antwoord op al onze vragen is enkel en alleen te vinden in de onmiddellijke ervaring en realisatie van onze levenssituatie – hier en nu, en altijd anders. Handelen gebeurt niet meer op basis van conventies en verwachtingen, maar in overeenstemming met datgene wat zich vanuit de diepte aanbiedt. Dat is de stem van de Nembutsu, een ander geluid dan de kakofonie die zich aan ons opdringt vanuit Samsara. Om die stem te kunnen horen, om te kunnen leven op het ritme van die ‘andere drummer’, is het nodig ruimte te maken door stil te worden, en te wachten…Stil worden en wachten, de componenten van een leven in aandacht en vertrouwen…Dan wordt alles ons gegeven…

M.S.

					Ekō 101
jikōji - 慈光寺			© 2004		info-at-jikoji.com