Ekō 107
Nieuws uit de Sangha
© 2005
* Zoals beslist op de vorige vergadering werd een vertaalwerkgroep opgestart, met de bedoeling het boek ‘Jōdo-Shinshū, a Guide’ naar het Nederlands te vertalen. Frits, Ria en Alexander vertalen, Fons coördineert. Ondertussen werd de Engelse tekst volledig gescand, en ‘met de hand’ gecorrigeerd op fouten. Hoofdstuk 5, dat de basisbegrippen van het Shin boeddhisme behandelt (Shinjin, Geloftekracht…) werd ook al vertaald naar het Nederlands. De computervertaling bleek daarbij jammer genoeg van beperkt nut. Op basis van deze eerste vertaaloefening werd een lijst gemaakt met Engelse termen waarvoor verschillende vertalingen mogelijk zijn en waarover we best afspraken maken. De volgende stap zou dan ook zijn om deze lijst aan te vullen, en dan de rest van het boek te vertalen. Ongetwijfeld zullen daarbij interessante vragen rijzen over de interpretatie van de tekst. Die kunnen dan worden voorgelegd in de groep, of behandeld in een dharma-talk. (Alexander Witpas)
***
* Sedert het begin van het nieuwe werkjaar in september – werden in ons Centrum reeds twee lezingenreeksen georganiseerd. Lut van Schoors gaf er opnieuw een introductie op de Leer van de Boeddha. Daarna was Fons Martens aan de beurt met zijn reeks over Japan, een introductie op de geschiedenis en de cultuur van het land.
Over deze beide lezingen ontvingen wij enthoesiaste reacties, die wij U zeker niet willen onthouden.
→‘Algemene introductie tot het boeddhisme – Lut
Dit is een zeer goed onderbouwde cursus, op een zeer duidelijke en aangename manier gegeven, met aandacht voor onze vragen (bv. over de begrippen ‘leegte’, ‘niet zelf’ enz die voor buitenstaanders geen evidente begrippen zijn…) en met de bereidheid van Lut om samen met ons hierop in te gaan, wat soms gepaard ging met het nodige animo. Met veel enthousiasme bracht Lut ook elke keer teksten mee om deze begrippen beter over te brengen. De lesgeefster is zelf nauw en langdurig betrokken bij de leer van de Boeddha en dat maakt de reeks heel doorleefd.
De syllabus en het begeleidend boek ‘De leer van de Boeddha’ van K.Haemers zijn zeer duidelijk en begrijpelijk geschreven zodat ze dienstig zijn als ondersteuning en later opzoekwerk.
Na rondvraag bleken alle deelnemers zeer tevreden, een vijfde cursusdag zou zelfs welkom zijn. Bedankt Lut, om ons op weg te helpen.’ (L. De Groof)
→ ‘Japan: zijn geschiedenis, taal, cultuur en religie – Fons
Buiten het feit dat we over dit fascinerende land veel hebben bijgeleerd- een wereld ging voor ons open-, was dit de meest originele en lekkerste cursus die we ooit gevolgd hebben. Dit vooral door de kennis, de gedrevenheid en het vuur van Fons voor Japan in al zijn facetten. De reisverhalen en anekdotes, de rondreis per satelliet, schitterende dia’s, Fons’ verzameling Japanse attributen, de overzichtelijke en zeer complete syllabus, de geanimeerde dialogen tijdens de lessen, en vooral de superlekkere hapjes! Oishii deshita! De uren vlogen voorbij, pauzes werden vergeten en het einduur zwaar overschreden, dit alles boordevol enthousiasme.
Doomo arigatoo goozaimasu, gen-chan.’ (Linda De Groof)
→ ‘Altijd al gebeten om te weten over het boeddhisme. En toen, net verhuisd: “Hé, een boeddhistische tempel in mijn buurt!” En even later; een foldertje in mijn bus, met een heleboel cursussen over het boeddhisme. De drempelvrees was overwonnen.
Want tja, dat had ik natuurlijk wel: al die meditatie enz… Waar dient dat nu precies voor? Wie zijn die mensen eigenlijk die het practiseren? Om welke reden doen zij dat? Ik ga een maf figuur slaan, als ik daar “out of the blue” kom binnenvallen… vooral van dat laatste kreeg ik koud zweet.
En toen was daar, op vijf minuten wandelen van mijn nieuwe appartement, een cursus, die me een antwoord ging geven op deze en andere vragen. En die ging voorkomen dat ik, uit het niets, moest komen binnen vallen.
Want naast drempelvrees had ik natuurlijk massa’s vragen. Door al een aantal keer naar een boeddhistisch land te reizen, was de aantrekkingskracht tot deze levensvisie toch wel aanwezig. Vooral een aantrekkingskracht tot de kaarsjes, wierookstokjes, belletjes, beeldjes, over de grond zwevende monniken, devoot “biddende” mensen, prachtige tempels, enz… laten we eerlijk zijn: ik ben een kind van de consumptiemaatschappij.
Maar westerling als ik ben, wilde ik ook wel eerst weten waar het nu eigenlijk over ging, dat boeddhisme, voor ik me overgaf aan de aantrekkingskracht van dat mystiek gebeuren, dat ik zag in Sri Lanka, Birma, Thailand.
Dus ik naar die cursus. Toch wel een beetje drempelvrees, maar die was ongegrond (zoals altijd, trouwens, maar ik leer moeizaam bij met mijn 34 jaar). Een ontspannen en goed gemutste Fons, en een al even rustige Lut, onthaalden een tiental mensen, die volgens mij allemaal even grote drempelvrees hadden.
Met een tas thee naast ons begonnen we eraan. Al na vijf minuten bleek Lut een enorm didactisch vermogen te hebben – ik meen dan ook begrepen te hebben dat ze uit het onderwijs komt. Een opluchting: ik ga er waarschijnlijk iets van verstaan! Ook nog een mooie tekst erbij om de uitleg te volgen en een boekje om thuis rustig alles na te lezen.
Al gauw had ik door, dat mijn reisgidsenkennis over het boeddhisme echt niks voorstelde. Stapje voor stapje leidde ze ons door de gedachten en visies van de Boeddha. En ze deed dat prachtig. Hoe de cursus precies in elkaar stak, ga ik hier niet uit de doeken doen, maar het waren vier zaterdag voormiddagen en ze waren alle vier te kort. Een nieuwe wereld ging voor me open. Het was boeiend en hoe meer je te weten kwam, hoe meer je wilde weten.
Alles wat we te horen kregen over de levens filosofie van het boeddhisme was zo fris en vernieuwend en tegelijkertijd zo logisch, dat ik bijna constant met een “aha Erlebnis” zat. Het staat bijna dwars op de manier waarop ik – en tegelijkertijd een paar miljard (?) westerlingen - tegen het leven aankijk. Maar de logica is zo juist, dat je er geen speld tussen krijgt.
Eindelijk begon ik iets te begrijpen van hetgeen me zo aangetrokken had. Want ik mag dan wel een kind van de consumptiemaatschappij zijn; wat me altijd opviel en me ook altijd zo aantrok, was de rust en zachtmoedigheid die boeddhisten uitstralen, zowel monniken als de andere mensen. Nu begon ik te begrijpen waar dat vandaan kwam. Ik kreeg zo het idee dat, als ik minister van onderwijs moest zijn, boeddhisme een verplicht vak zou worden op school.
Een aantal onwaarheden, vervormingen, foute interpretaties, enz… die rond het boeddhisme heersen werden door Lut uitgeklaard. Hier zaten voor mij toch wel zaken tussen, die mij ook de nodige reserves hadden bezorgd tegenover het boeddhisme. Zoals reïncarnatie bijvoorbeeld (waar ik gewoon niet in kàn geloven), of de idee dat boeddhisme ascetisch is en armoede predikt, of dat boeddhisme een therapie tegen stress en depressies is, of dat het een egoïstische religie is (zonder maatschappij beeld), enz… Ik mocht het allemaal verticaal klasseren.
Enfin, het heeft dus opluchtingen geregend op die zaterdagen. Een aanrader voor iedereen die ook maar een klein beetje geïnteresseerd is in boeddhisme, of godsdiensten, of filosofie, of psychologie…
En wat er misschien nog het meest leuke aan is: ze stellen je op die cursus geen vervelende vragen, ze willen je niet persé overtuigen van hoe goed ze wel bezig zijn, ze willen je niet voor zich winnen… Kom je gewoon de cursus volgen? Schitterend! Wil je meer weten? Volg dan één van de andere cursussen. Wil je eens komen naar een meditatie? Ook welkom. Blijkt het toch niet je ding te zijn? Toch geweldig dat je langs gekomen bent! Leuke bende!’ (Brecht Van Deuren)
***
* In November mochten wij het bezoek ontvangen van een groep katholieke onderofficieren. Marc Horemans, die de groep ontving en rondleidde, brengt hierover verslag uit:
‘Eén uur in de namiddag; ring, ring….twee paar ogen richtten zich verwachtingsvol naar de voordeur van het centrum. Zo begon op 15 november het bezoek van de katholieke onderofficierengemeenschap aan ons centrum voor Shin-Boeddhisme in Berchem. Dit bezoek was een logische uitloper van een constructief gesprek tussen de pastorale werker van de vereniging enerzijds en Fons anderzijds tijdens de opendeurdag van het centrum een jaar eerder.
Na de ontvangst en de kennismaking bij het nuttigen van een tas groene thee of koffie werden de bezoekers naar de tempelruimte geleid voor een uurtje algemene kennismaking met het Boeddhisme in het algemeen dat gegeven werd door Marc en het Shin-Boeddhisme in het bijzonder dat door Fons op zijn eigen onnavolgbare wijze aan de hand van de artefacten aanwezig in de tempel op een aanschouwelijke manier naar voor gebracht werd.
De vragen tijdens de “ pitsstop” oftewel theepauze waren dan ook niet uit de lucht, en dit schepte hoopvolle verwachtingen voor het tweede, meer dynamische gedeelte onder de vorm van vraag en antwoord, waarbij een vergelijkende studie werd gemaakt tussen de twee religies in verband met de achtergrondfilosofie en hoe beiden stonden tegenover bepaalde maatschappelijke, sociale en levensbeschouwelijke punten. Indringende vragen met betrekking tot reïncarnatie, individueel geloofsbeleving, godsbestaan werden door Fons niet uit de weg gegaan, al was het soms wel op eieren lopen, wikken en wegen om sommige begrippen en standpunten op een voor leken begrijpelijke manier naar voor te brengen op een conceptuele manier. Dit leidde soms tot vinnige en boeiende polemieken waarbij vooral de tegenstelling tussen oosterse en westerse benadering van een filosofisch iets aan het licht kwam.
Na een boeiende namiddag die werd afgesloten door een Oosterse maaltijd in een ontspannen sfeer waarbij Luc ons nog kwam versterken en er nog druk maar boeiend werd nagekaart over filosofische en morele aspecten van de beide levensbeschouwingen, werd de dag afgesloten met een dienst waarbij goede Katholieken vol overtuiging Sambutsu-ge meechantten en werd tot ieders tevredenheid afscheid genomen onder het nuttigen van nog een tasje thee in een sfeer van vriendschap en harmonie. Besluit vanuit de twee gemeenschappen was dan ook dat in kontakten met anderen beter naar overeenkomsten dan naar de verschillen zou moeten gekeken worden; en zo werd een vruchtbare maar vermoeiende dag op een positieve manier afgesloten waarbij we vanuit de twee gemeenschappen op onze eigen kleinschalige manier weer één van drie vergiften hadden bestreden, namelijk onwetendheid….Namu Amida Butsu’. (M. Horemans)
***
* In de vorige Ekō werd onze lezers gevraagd of het nog zinvol was hen Ekō verder toe te sturen. Ondertussen heeft een groot aantal lezers reeds positief gereageerd – waarvoor dank! Bij deze Ekō voegen wij opnieuw een kaartje, om diegenen die vorige keer niet gereageerd hebben alsnog een gelegenheid te bieden. Vanaf Ekō 108 zullen dan alleen zij die gereageerd hebben Ekō blijven ontvangen.
***
* Aan de Faculteit voor Vergelijkende Godsdienstwetenschappen (FVG) werden door Ernie Vonck, docent culturele antropologie en American natives, diverse originele geschriften aangekocht van enkele Vietnamese Sjamanistische groeperingen waaronder een behorende aan de Red Yao.
Sedert het proces van democratisering in Cambodja, Vietnam en ook China is de interesse naar het religieuze beleven in deze landen zeer intens. Niet alleen het Confucianisme, het Taoïsme en het Boeddhisme genieten veel aandacht, ook en vooral het Sjamanisme dat zich in slechts bepaalde gevallen heeft verweven met de concrete gekende erediensten. De geschriften die zich thans in Wilrijk bevinden zijn handgeschreven teksten met afbeeldingen die wellicht teruggaan tot de Tsing dynastie. Het zijn in het Chinees geschreven tekens en afbeeldingen die hoofdzakelijk handelen over geesten genaamd WU; teksten i.v.m. uitdrijving, profetisme, de interpretatie van dromen, enz.
Info: Rectoraat FVG - Bist 164 – 2610 Wilrijk-Antwerpen Tel. 03 830 51 58 Fax 03 825 26 73 –
Email: info-at-AntwerpFVG.org
***
Vanuit de Zwitserse sangha bereikte ons het volgende overlijdensbericht:
Nous avons le profond regret d'annoncer la naissance dans la Terre Pure du
Vénérable Jean Eracle
en religion: le maître-de-la-Loi Shaku Jōan
11 décembre 1930 - 9 septembre 2005
les funérailles ont eu lieu le 16 septembre.
La Société bouddhique suisse Jōdo-Shinshū
exprime sa vive gratitude
pour tous les témoignages de sympathie reçus.
La liturgie du 100e jour aura lieu au temple le dimanche 18 décembre, à 11h30.
Jean Eracle was priester en geestelijk leider van de Zwitserse Jōdo-Shinshū gemeenschap, één van de pioniers van het Europese Shin-Boeddhisme en een tijd- en geestesgenoot van Shitoku, onze tempelpriester.
|
|
|
|
|
|
Ekō 107 |
|
|
|
|
|
|
Nieuws uit de Sangha |
|
© 2005 |
|||||
| home |