© 2008
(°)
In de nacht van volle maan van deze meimaand zou het volgens de traditie 2 500 jaar geleden zijn dat de Boeddha dit laatste bestaan zou hebben afgelegd en in het volkomen nirvāna zou zijn ingegaan. Deze zelfde overlevering verhaalt ook dat de Boeddha in een volle maannacht van mei zou geboren zijn en ook onder de Bodhi-boom, 34 jaar later, de Volkomen Verlichting zou gewonnen hebben.
Het is van weinig belang of deze feiten overeenstemmen met historische werkelijkheden. Westerse geleerden stellen het overgaan van de Boeddha een 60-tal jaren later dan de traditie, en ook al zouden de data van geboorte, Verlichting en heengaan niet overeenkomen en enkel tot de legende behoren, dan nog verliest dit Vaisakha-feest niets van zijn jubel en waarde. Immers, het is niet als historische gegevens dat deze drie gebeurtenissen van belang zijn, maar wel als concretisatie van de opgang naar de leedloze toestand van de mens die geboren is, sterft en de Verlichting bereikt, zelf uit de lijdensvorming bevrijd aan anderen de uitweg wijst en tenslotte de samenstelling bestaan-lijden volledig verlaat. Is dit niet het beeld dat wij ons allen voor ogen stellen?
In de Boeddhistische landen wordt deze dag met waarlijk oosterse luister gevierd. In Indië vooral zal de viering een bijzondere pracht kennen. Buiten vergaderingen, publicaties, enz. zal ook een groot en groots beeld van de Boeddha worden onthuld, de bedevaartplaatsen zullen gemoderniseerd worden; men voorziet een vertaling van de Tipitaka in de meeste Indische talen, enz. Birma, het Boeddhistische land bij uitstek, heeft de viering niet minder groots opgevat. Merken wij hier voornamelijk op de algemene amnestie die zal toegestaan worden voor alle gestraften met minder dan één jaar straf en voor de anderen de kwijtschelding van één vijfde van hun straf. In Thailand wordt onder meer een film gedraaid over de episode uit het leven van de Boeddha, waarin Hij de gevreesde rover Angulimala bekeert (een verhaal dat ook gewijzigd voorkomt in de Legende van Sint-Franciscus van Assisië en de Wolf). Deze film wordt “gedubbed” in verscheidene oosterse talen. Ook Pakistan en Ceylon hebben grootse programma’s opgesteld.
Al die uitingen van opgetogenheid zouden ons bijna laten vergeten dat de Leer van de Boeddha een Leer van ingetogenheid en inkeer is. En soms vraagt men zich af of Gotama-zelf zich bij zulke vieringen niet afzijdig zou gehouden hebben?
De ware betekenis van Vaisakha is innerlijk. Het is toch een innerlijk feest de gang van geboorte tot nirvāna te overwegen - te mediteren wat Gotama volbracht heeft - en wat men zelf heeft volbracht, hoe ver men gevorderd is op het Pad dat naar de opheffing van het lijden voert.
Feest van vreugde en ook van dankbaarheid. De gids Gotama moet dan in het brandpunt van onze gedachten staan. Hij verzinnebeeldt het beste in ons, hij weerspiegelt ons onthechtingsverlangen, onze wil het [nirvāna te bereiken.]
Maar ook feest van vertrouwen. Vertrouwen in de Boeddha, vertrouwen in de Leer - maar vooral vertrouwen in onszelf, want wij zijn het toch die zonder hulp van buitenuit - ja zelfs meestal tegen al wat buiten ons is - naar de verbreking der boeien moeten gaan. En dan ook is het woord “ons” of het woord “ik” te veel geworden, een overbodige gevaarvolle last. En het doorbreken van de ik-gedachte opent het zicht op het Doodloze Rijk.
Vaisakha, Buddha Jayanti. Mediteren wij in de nacht van volle maan in de maand mei over de oude formule die de eeuwen overspant en ons voert aan de voeten van de Grote Leraar:
"Waarlijk, de edele volgeling mediteert over de Volmaakte:
‘Hij, de Verhevene, is werkelijk een Heilige, een Volkomen Ontwaakte, volmaakt in weten en handelen, een Gezegende, een kenner van de werelden, de onvergelijkelijke gids van de te temmen mensen, een Verlichte, een Verhevene!’ "
(°) Magga, eerste jaargang, nr 3, mei 2500 B.E.,
|
|
|
|
|
|
Ekō 116 - Schatten op Zolder |
|
© 2008 |
info-at-jikoji.com | ||||
| home |