15de Europese Shin-boeddhistische Conferentie (ESC15) (2)
May
peace and tranquillity prevail throughout the world.
Mogen vrede en rust
zegevieren over de hele wereld.
26 – 29 augustus 2008 – Bad
Reichenhall, Duitsland.
Fons Martens
Deel II - Conferentie van de Europese
Shinshu sangha’s -
28 en 29 augustus 2008
De openingssessie van deze ESC15 ving aan met de voorstelling van Shinmonsama door Nobuaki Ryu, Directeur van Chikushi-jogakuen Educational Organization. Daarna gaf Shinmonsama Kojun Ohtani een toespraak tot de deelnemers en volgde een bericht door Esho Sasaki, IABC Voorzitter.
In Shinjin: Buddhism and Addiction besprak Kenneth Mullen de benadering van verslaving vanuit verschillenden boeddhistische scholen (Tibetaanse, Zen- and Shin-scholen). In de mandala over de Pratitya Samutpada (het bestaan in onderlinge afhankelijk), verwees hij naar: Wij bewegen ons binnen deze cirkel om plezier te maximaliseren en pijn te minimaliseren. (…) Een heel belangrijk punt om aan te halen is het feit dat onwetendheid de basisoorzaak is van deze cyclus. Het is dus de onwetenheid die we moeten uitroeien. Dan gaf hij aan dat meer recent - meestal onder invloed van Zen - een mengeling van therapieën veel voorkomt, bekend onder de naam van mindfulness-based cognitive therapy (MBCT). Interessant genoeg haalt hij Davies aan: “Het is wel erg paradoxaal: door erin te geloven dat de kracht van een hoger wezen het enige is dat hen kan helpen bij hun hulpeloosheid, houden ze op hulpeloos te zijn, want geloven in een externe hogere kracht wijzigt interne motivatie.”
We werden zowaar ontroerd door de zeer mooie persoonlijke indrukken die David Brazier in zijn speech Existence as Poetry gaf.
Een paar gedichtjes volstaan:
De rouwenden bewonderen de medailles
en de verbleekte aanbevelingsbrief,
maar alleen de zoon weet
dat
vader nooit over de oorlog heen raakte.
Sky jumping
er is geen weg terug
of nu de parachute opent of niet.
Dus, vooraleer je je hart opent voor
Amida,
pas op!
In zijn presentatie Fluidity of Shinjin: Personal Reflections on Ways of Talking about Shinjin for Contemporary Buddhist Living had Eisho Nasu het over het begrip “water” zoals Shinran en Rennyo het zagen en bij meer hedendaagse uitdrukkingen.
Shinran zegt dat de werking van de Ander Kracht de geest van gewone wezens op een natuurlijke wijze kan binnenraken als shinjin omdat shinjin niet alleen “diamanthard” is, maar ook omdat shinjin vloeibaar is als “water” dat natuurlijk de geesten van alledaagse wezens binnenvloeit. Rennyo zegt dat het moeilijk is shinjin te aanvaarden met een geest vol van blinde passies. Maar door ijverig jezelf bloot te stellen aan de stroom van de Dharma, zal shinjin langzaam maar op een natuurlijke wijze de bron van de geest bereiken, zoals water een gat in een steen kan boren.
Jan Marc Nottelmann-Feil gaf ons Some reflections on the term “peace”. Hij nam een duik in de diepere betekenissen van externe vrede (als het tegengestelde van oorlog of extern conflict) en interne vrede (vrede in het hart of als het tegengestelde van innerlijk conflict). Hij verwees naar de Japanse woorden annon en heiwa, door ons op het onderscheid te wijzen wanneer we het hebben over vredesbesprekingen: we gebruiken nooit annon no talks (besprekingen over annon), maar wel heiwa no talks (besprekingen over heiwa)…
Hij gaf aan dat Shinran annon op drie manieren gebruikte: verwijzend naar het ontbreken van conflicten in interpersoonlijke relaties, naar rijke oogsten en naar vrede in het latere leven (in het Reine Land), en hij sprak over Shotoku Taishi, de Prins met de Acht Oren, een tussen-persoon tot het voorkomen van conflicten, en dus tot het brengen van annon.
Een mens kan ten hoogste een ding
in zijn leven doen
En dat is shinjin toe te laten.
In haar voordracht Writing About Guilt: bombu nature for Europeans toonde Caroline Brazier ons vanuit haar persoonlijk standpunt hoe schrijven een creatieve trip is, hoe zij heeft ervaren dat het merendeel van de Europeanen van andere religies komen en dus vaak geconfronteerd worden met de noties van schuld, en zelfs van schuld om het schuldig voelen … Gedurende de babbel zelf leek ze meermaals te freewheelen, gebaseerd op de voorgaande presentaties, en ze lukte erin een mooi schema op te stellen waarin haar gedachten over schuld een plaats kregen.
Rond 15 uur bouwden we de conferentieruimte om
tot een mooie tempelruimte en maakten plaats voor de Kikyoshiki Ceremonie, geleid door Shinmonsama.
Ilona Evers startte de laatste dag met haar presentatie The peace within: nogmaals een eerder persoonlijke interpretatie, mooi geïllustreerd met concrete voorbeelden uit het dagelijkse leven. De vraag Is het eigenlijk wel mogelijk te leven met een vredig gevoelen in een maatschappij vol problemen, en sluimerende conflicten? zette onmiddellijk de sfeer van haar voordracht.
Geen reden tot klagen, geen reden tot vechten, iedere situatie geeft me de gelegenheid er het beste van te maken, en er zoveel als mogelijk uit te leren. Ik ben een complex wezen, doorvlochten van goed en kwaad, van vreugde en lijden, en van de Nembutsu die al het bestaande doordringt.
Peace in the mind, peace in the world was de titel van Sandor Kosa-Kiss’ zeer originele en kleurrijke voordracht - of zouden we zeggen (met respect!) een levensecht filmscript? Het moet hem wel verschillende weken voorbereiding gekost hebben: deze scènes van innerlijke reizen verbonden met de uiterlijke wereld. Noties van geest, wereld, zelf, niet-worden, bodhisattva, mededogen, Amida,… werden als betekenisvolle beelden geschilderd.
Ik was die hopeloze groene hagedis voor wie die plotse gift van leven, deze gratie, deze bijna-dood, het opnieuw kloppen van zijn hart, het opnieuw kunnen inademen een even groot mysterie was als zijn verdrinken - misschien een nog groter, diepgaander mysterie…
Via Taira Sato’s referaat The Notion of Buddha-nature in Shin Buddhism leerden we dat de notie van de Boeddha-natuur verborgen worden achter onze blinde passies en zelfzuchtige gehechtheden, en dat de naam “Ajātasatru” iedereen toebehoort die nog niet ontwaakt is tot de onvergelijkelijke perfecte Hoogste Verlichting.
Het concept van tathāgatagarbha betekent niet alleen dat alle levende wezens “ongeboren kinderen van Tathagata” of “de schoot die de Boeddha doet geboren worden” in zich dragen, maar ook dat de Tathagata zelf de schoot in zich draagt die alle levende wezens bevat. Ook al wordt de eerste betekenis altijd benadrukt, we slagen er vaak niet in ook de tweede op te merken.
Frank Kobs had de eer de laatste voordracht van deze 15de Europese Shin Conferentie te houden: The day Amida meet me or better hit me! - en hij nam deze eer met glans waar! Weeral was het een zeer persoonlijk verhaal, met name hoe hij de Boeddha in zijn dagelijks leven tegenkwam… een moment dat hij zich nog levend kan herinneren en dat hij voor onze ogen schilderde:
Het was alsof de Boeddha naar mij glimlachte, en ik kon niet anders dan
ook glimlachen.
“Waarom je daarover zorgen maken, waarom daarover zo piekeren? Het is er al
allemaal, het is al allemaal volbracht - ga gewoon verder en laat de rest maar
aan mij over.”
De Shimada-groep die ons bij iedere conferentie een hart onder de riem steekt, was dit keer zo vriendelijk ons te begeleiden bij het chanten van Shinshu-shuka. Daarna zaten we aan aan het middagmaal, ons aangeboden door Shinmonsama and Shinourakatasama.
Tijdens de Discussion session 2 for European shin followers hadden we een ronde (vierkante) tafelgesprek, niet over de Planning on further networking of European Sangha’s, maar over onze ervaringen tijdens deze conferentie. Deze zeer levendige discussiesessie werd gekleurd door persoonlijke impressies, positieve commentaren en mooie suggesties voor de volgende bijeenkomsten: gestart met een glimlach en een boodschap van de jongste deelnemer, via tussenkomsten van diverse andere leden, tot twee belangrijke beslissingen.
De eerste betreft het voorstel aan IABC, IASBS
en Hongwanji om ESC16 te houden in Craiova (Roemenië), met als onderwerp Tannishō,
en dit in 2 duidelijk gescheiden onderdelen: op 24 en 25/08/2010 het
IASBS-gedeelte en op 26 en 27/08/2010 het gedeelte voor de Europese sangha’s.
De organisatoren zijn Tariki Dojo, Rev. Jōshō
De tweede betreft onze reactie op het voorstel van Hongwanji Governor Deguchi om in de nabije toekomst een permanente vertegenwoordiging in Europa te organiseren, wellicht bestaande uit een bureau en een vertegenwoordiger van Hongwanji in of nabij een van de bestaande Europese sangha’s. We zouden hierop “Ja, u bent welkom!” willen antwoorden.
Thomas Moser sloot deze sessie af met een korte toespraak: May peace and tranquility prevail throughout the world: conclusion, bedankte alle deelnemers voor hun energie, voordrachten en bijdragen - die alle geleid hebben tot deze succesvolle vierdaagse bijeenkomst met 62 deelnemers uit 12 landen. Hoyu Ishida richtte tot slot van de conferentie in naam van de IABC een woordje van dank tot de organisatoren.
Dankzij de energie van verscheidene leden van de Duitse Jodoshinshu sangha en van het management team van het Golden Tulip Hotel, kon deze conferentie vlot verlopen.
We ontdekten ook dat ons organisatieteam (Thomas, Kurt en Fons) in staat waren over zo veel verschillende details te discussiëren en deze ESC15 te organiseren, ook al leven we duizend kilometer van elkaar - dankzij de regelmatige internetcontacten. Deze testcase bewijst het: we zijn klaar voor de volgende conferentie!
Laat ons dit Rapport afsluiten met enkele woorden van Serena Tanaka, More than the Nembutsu, in: Wheel of Dharma, August 2008, pagina 5:
“Ik heb er vertrouwen in dat het pad van de Dharmabeleving meer vraagt dan de Nembutsu - het vraagt ook initiatief. (…) Ook ik zal mij voor deze passie inspannen. (…) Blijf dus open minded, want soms komen antwoorden op je vragen vanuit een vreemde hoek.”
In naam van het ESC15-team -
Antwerpen, 12 september 2008
Ekō jg 32 nr 1 European Shin Buddhist Conferences
© 2009
info-at-jikoji.com